จากบ้านนอกมา ตั้ง 4-5 ปี แด้ แด แด้ แด่ แด้ แด … มาจนถึงวันนี้ชีวิตก็เปลี่ยไปจากที่ดีดีอยู่แล้ว ก็กลับมาคิดว่ามันไม่ค่อยคุ้มเท่าใหร่ หากคิดในเรื่องของความสะดวกมากกว่าหากเรียนอยู่ที่บ้าน แต่อย่างไรก็เถอะ เราก็ได้ตัดสินใจเข้ามาเรียนในกรุงให้จงได้ ก่อนอื่นต้องขอเล่าประวัติคร่าวๆ

ย้อนอดีตกลับไปประมาณ 5 ปีที่แล้วผมได้มีโอกาสจบ ม.3 โรงเรียนในอำเภแ และด้วยความอยากรู้อยากลองจึงได้แบกหน้าและภาระของตัวเองไปเรียนในจังหวัดเชียงใหม่จนจบ ปวช. ตอนที่เรียนอยู่ที่นั่นด้วยความที่ตัวเองเป็นคนภาคเหนืออยู่แล้ว จึงไม่ค่อยมีปัญหาอะไรมากนัก และต่อมาก ปีกเริ่มกล้า หน้าเริ่มด้านจึงได้ออกมาตามหาความฝันของตัวเอง โดยคิดในตอนนั้นว่า อยากไปเรียนในกรุงเทพฯ

แต่แล้วตอนนี้ก็ได้เรียนมาจนอยู่ปีที่สอง ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งใน เมืองสวรรค์ของใครหลายคน ตอนแรกผมก็คิดเช่นนั่น แต่แล้วพอมาอาศัยอยู่ได้สักระยะ ก็เริ่มรู้สึกถึงบทเรียนที่หาที่ไหนไม่ได้จากการที่ได้มาอยู่ตัวคนเดียวในเมืองมหานคร ทำให้เราเริ่มที่จะช่วยเหลือตัวเองมากขึ้น เริ่มมองโลกที่กว้างขึ้น และเห็นการแข่งขันในเมือง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน การงาน และอื่นๆ มากมาย

จนตอนนี้ก็ได้รู้แล้วว่าการพัฒนาตนเองอยู่เสมอเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่ง ไม่ใช่เฉพาะคนที่อยู่ในเมืองเท่านั้นแต่รวมไปถึงคนทุกคน เพราะตอนนี้ผมก็ได้เรียนอยู่ในชั้นปีที่ 2 แล้วอีกไม่นานก็จะเข้าสู่ช่วงของการทำงานอย่างเต็มตัว หากผมยังไม่เริ่มที่จะเปิดโลกส่วนตัวให้มากขึ้น ไม่เริ่มที่จะ ผมก็คงเป็นคนไร้ซึ่งความสามารถในการนำพาตัวเองไปสู่สิ่งที่เราฝันไว้ ผมไม่อยากเป็นเช่นนั้น

หลังจากได้ตัดสินใจมาแล้ว เราก็ต้องทำให้ดีที่สุด เพราะผมคงหันหลังกลับไปไม่ได้แล้ว หากมาใช้ชีวิตที่นี้แล้วไม่มีอะไรที่ดีขึ้น มันก็คงไม่มีประโยชน์อะไร และก็คงไม่ได้ทำให้ผมมีความสุขในสิ่งที่ผมทำเป็นแน่นอน ถึงตอนนี้ผมจะยังไม่ประสบความสำเร็จทุกเรื่องที่ผมตั้งใน แต่ผมก็ขอทุ่มเท่แรงกายที่มีให้กับชีวิตที่ใช้อยู่ตอนนี้ ถึงมันจะมีปัญหาเข้ามาให้เราแก้ไขอยู่บ่อยๆ แต่มันก็ทำให้เรานั้นโตขึ้นไปอย่างมีคุณภาพ หาทางออกให้กับตัวเองได้ตลอดเวลา

จนถึงวันนี้ วันที่ผมได้มานั่งบรรจงเขียนบล๊อกของตัวเองให้ทุกคนได้อ่านกัน ผมก็ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนเลยก็แล้วกันครับ ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ขอให้มี “” เพราะ “สติ” เป็นสิ่งที่สำคัญถึงตอนนี้ผมจะไม่มีเวลามาเขียนบ่อยครั้ง แต่วันนี้คงเป้นวันที่ผมเขียน ย๊าวๆ อีกวันหนึ่ง อ่านบ้าง ไม่อ่านบ้าง ไม่ว่ากัน แต่คอมเม้นกันบ้างก็คงรู้สึกดีไม่น้อย

ขอบคุณที่สละเวลา  ”ฝันดี”  ราตรีสวัสดิ์